Chciałoby się zakrzyknąć wreszcie! mamy to!, ale nie do końca, bo to dopiero początek montażu i dalszy ciąg dopiero w przyszłym tygodniu. Ale coś się pojawia i podoba mi się. Jednak chyba będzie fajnie :d choć rzecz jasna dużo zależy od blatu.
A najbardziej to i tak lubię ten widok za oknem.
I'd like to shout "finally, we have it!" But not quite, because it's only the beginning of assembly and the rest won't be until next week. But something's emerging, and I like it. I think it'll be great :D although, of course, a lot depends on the countertop.
And what I like most is the view outside the window.
Z przykrych spraw, to byłyśmy dziś z Loczkiem u neurologa i wyszłam mocno załamana. Dostałam milion skierowań do specjalistów. Jedna sprawa, że kiedy to wszystko ogarnąć, pracując na etacie - na każdy taki dzień z wizytą konieczny jest urlop. Druga sprawa, połowa tych tematów to chyba tylko prywatnie, bo nawet w luxmed nie wszystko się da - milion monet. Ale przede wszystkim: poczułam się tak, jakby moje dziecko było jakoś dramatycznie chore i niezaopiekowane. I to trochę łamie mi serce.
On a more unpleasant note, today Loczek and I went to the neurologist, and I left completely devastated. I received a million referrals to specialists. One thing is, when you have to manage it all while working full-time, you need time off for each appointment. Secondly, half of these issues are probably private, because even at Luxmed, not everything is possible – a million dollars. But most of all: I felt as if my child was somehow dramatically ill and uncared for. And that breaks my heart a bit.
This report was published via Actifit app (Android | iOS). Check out the original version here on actifit.io
