Niedziela.
W pierwszej części dnia - uziemienie w domu. Bombel świeżo po ataku jelitówki, zostałam więc z dziećmi w domu, podczas gdy Małżonek sobie pojechał na rowerku do domu Babci robić jej tam koszenie trawnika. Zazdroszczę jak cholera. Oprócz tego, że kocham moje dzieci i uwielbiam być mamą, to jednak odczuwam to dość mocno, że życie matki to trochę jednak niewola, bo najchętniej to sama tego dnia wsiadłabym na rower albo poszła gdzieś piechotą bardzo daleko.
Sunday.
The first part of the day we were locked at home. Bombel was fresh off a bout of intestinal flu, so I stayed home with the kids while my husband rode his bike over to Grandma's house to mow her lawn. I was jealous as hell. Besides loving my children and adore being a mom, I also feel strongly that being a mother is a bit of a bondage, because I'd love to get on my bike that day or walk somewhere very far.
Nie mieliśmy jednak wyboru, więc najpierw poleciały jakieś bajeczki, a potem odpaliliśmy trudne puzzle.
However, we had no choice, so first we watched some cartoons and then we started playing some difficult puzzles.
Najpierw pomagała jedna para rączek, bo druga miała drzemkę, ale potem i druga dołączyła i tak oto wspólnymi siłami udało nam się. Fajne te puzzle :) niby trudne, ale wiecie co? Wcale nie :)
At first, one pair of hands helped because the other was napping, but then the other joined in, and together we managed. These puzzles are cool :) They seem difficult, but you know what? They're not :)
Potem sytuacje zdrowotne poprawiły się, zrobiło się miło ciepło bezwietrznie, więc wyposażyliśmy jedno dziecko w hulajkę, a drugie w rower i wyszliśmy. Było naprawdę fajnie, a nawet mocno za fajnie, bo ciężko było tą naszą brygadę ściągnąć z powrotem do domu.
Then our health situation improved, and the weather became pleasantly warm and windless, so we equipped one child with a scooter and the other with a bike, and off we went. It was really fun, almost too fun, because it was hard to get our little gang back home.
Jak już się to udało, to ja ubrałam swoje Asicsy i ruszyłam na drobniutką przebieżkę. Dawno nie biegałam. Nie lubię biegać, stanowczo wolałabym zamiast 30 minut biegania 4-godzinny spacer, ale jak się nie ma, co się lubi, to się lubi, co się ma, a uczucie PO bieganku jest super i choćby dlatego warto.
Once I managed to do that, I put on my Asics and went for a quick run. I hadn't run in ages. I don't like running; I'd definitely prefer a four-hour walk to a 30-minute run. But if you can't have what you like, you like what you have, and the feeling after a run is fantastic, and it's worth it for that reason alone.
This report was published via Actifit app (Android | iOS). Check out the original version here on actifit.io
