[PL / ENG] My Actifit Report Card: February 20 2026

Czy jestem Mamą, która straszy swoje Dzieci czaplą w książce? Być może. Czapla jest trochę przerażająca, ale zarazem zachwycająca, więc mamy teraz trochę fazę na tę książkę ("Każdy jest cudem").

Am I the kind of mom who scares her kids with a heron in a book? Maybe. The heron is a little scary, but also delightful, so we're in a bit of a phase with this book right now ("Everyone Is a Miracle").

W piątek miałyśmy z Dzidzią wolne, bo wreszcie udało nam się pójść na szczepienie. Przekładane bez mała z pięć razy, od października. Myślałam, że idziemy na grypę 2 i ospę 1, ale okazało się, że do drugiego roku życia trzeba podać pentaxim, a tu czasu niewiele. Stanęło więc na pentaxim i ospie, grypa może kiedyś. Za to ogarnięcie tego szczepienia też było fascynującym doświadczeniem, bo po przebadaniu Dzindzi i ustaleniu planu działania trzeba było wystawić receptę, ubrać siebie i Dzidzię, pognać do sąsiedniej apteki, zaś się rozebrać, zaszczepić, ubrać i wyjść. Wspominałam już, że nienawidzę zimy? Aspekt ubierania tylu warstw co chwilę jest najpoważniejszym powodem mojej szczerej nienawiści.

Friday was a day off for Dzindzia, as we finally managed to get vaccinated. It had been postponed almost five times since October. I thought we were going for influenza 2 and chickenpox 1, but it turned out that Pentaxim is required until the child is two years old, and there's not much time. So we settled on Pentaxim and chickenpox; maybe the flu someday. However, managing this vaccination was also a fascinating experience, because after examining Dzindzia and establishing a plan of action, we had to get a prescription, get dressed for Dzindzia, rush to the neighboring pharmacy, undress, get vaccinated, get dressed, and leave. Have I mentioned that I hate winter? The aspect of putting on so many layers over and over again is the biggest reason for my sincere hatred.